Π. Λαφαζάνης: Όχι στο σφαγείο Ε.Ε-ΔΝΤ. Υπάρχει εναλλακτική επιλογή

Ο κύβος ερρίφθη! Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου, παράρτημα και εξάρτημα του ευρωατλαντισμού, προχώρησε σε ένα μείζον, ιστορικού χαρακτήρα, εθνικό, οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα. Ο Γ. Παπανδρέου, αφού καλλιέργησε τη βρώμικη τριγωνική συνεταιριστική σχέση κυβέρνησης – Ε.Ε. – ΔΝΤ, παρέδωσε τη χώρα στο έλεος του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, του οποίου αιχμή του δόρατος είναι το ΔΝΤ. Η Ε.Ε., μετά και από αυτή την εξέλιξη, επιβεβαίωσε τη χρεωκοπία της. Οι κυρίαρχοι της ΕΕ, έβαλαν μπροστά το ΔΝΤ για να κάνει τη βρόμικη δουλειά σε σειρά από χώρες-μέλη της, όπως η Ρουμανία, η Ουγγαρία και η Λετονία. Τις κατέστρεψαν όλες! Τώρα, βάζουν μπροστά το ΔΝΤ για την οικονομική καταστροφή και την κοινωνική διάλυση της Ελλάδας, χώρας-μέλους της Ευρωζώνης. Η Ε.Ε. οδηγείται στον κοινωνικό και εργασιακό καιάδα και σε αποσυνθετικές εξελίξεις.

Αλέκος Καλύβης: Η κρίση μπορεί να αποδιοργανώσει τον καπιταλισμό

Συνέντευξη στον ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΖΑΓΑΡΑ

Έναν περίπου μήνα πριν το έκτακτο συνέδριο του ΣΥΝ μιλήσαμε με τον Αλέκο Καλύβη, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ και της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ για τα ζητήματα της συγκυρίας, τον ρόλο της Ε.Ε. και της αριστεράς. Ο Αλ. Καλύβης προειδοποιεί ότι η κρίση μπορεί να κατεδαφίσει την κοινωνία και την αριστερά, μπορεί όμως, όπως λέει, να λειτουργήσει και αποδιοργανωτικά για τον καπιταλισμό. Παράλληλα επισημαίνει ότι ο ΣΥΝ δεν μπορεί να αντιμετωπίζει με όρους παρελθόντος και δογματικά το ζήτημα της Ε.Ε. και συμπληρώνει πως μπορεί η χώρα να διεκδικήσει τη δανειοδότησή της κατά το πρότυπο δανεισμού των τραπεζών από την ΕΚΤ. Σχολιάζοντας τις διεργασίες στο εσωτερικό του ΣΥΝ λέει ότι δεν είναι αρνητικό που υπάρχουν διαφορετικές απόψεις που διεκδικούν την ηγεμονία στο κόμμα, ενώ δικαιολογεί την απόφαση της Αυτόνομης Παρέμβασης στο προεδρείο της ΓΣΕΕ, λέγοντας πως “οι παρατάξεις λειτουργούν με όρους κινήματος και όχι με λογικές τι συμφέρει το κόμμα”. Την ίδια στιγμή προειδοποιεί πως αν η ΓΣΕΕ συνεχίσει και στο ασφαλιστικό να έχει την ίδια στάση “τότε οι συνδικαλιστές μας θα επανεκτιμήσουν την κατάσταση”.

Σπύρου Λαπατσιώρα: Τι είναι και τι θέλει το ΔΝΤ από τη ζωή μας

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) θεσπίστηκε, ως γνωστόν, το 1944, στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ και άρχισε να λειτουργεί το 1945, με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σκοπός του ήταν η εποπτεία του συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που είχε θεσπιστεί με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου, το οποίο είχε στόχο την αποφυγή της ανταγωνιστικής υποτίμησης των νομισμάτων, όπως αυτή που οδήγησε στους εμπορικούς πολέμους κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου.¹ Όταν τα κράτη αντιμετώπιζαν κάποιο προσωρινό πρόβλημα στο ισοζύγιο πληρωμών το οποίο δημιουργούσε πιέσεις στη συναλλαγματική ισοτιμία, το ΔΝΤ παρείχε βραχυπρόθεσμα δάνεια ώστε να διατηρηθούν σταθερές οι συναλλαγματικές ισοτιμίες.

Π. Λαφαζάνης: Ενωτικές κινητοποιήσεις, καθολική λαϊκή εξέγερση

Η Ελλάδα, με ευθύνη της αγίας ομονοούσας τριαδικής οικογένειας (ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, Ν.Δ.), αλλά και υπό την «πρέσα» της γερμανικής ΟΝΕ, κατρακυλάει ταχύτατα σε μια οικονομική και κοινωνική άβυσσο η οποία κινδυνεύει να συνδυαστεί και με εθνικές περιπέτειες! Μετά την επιστολή του κ. Γ. Παπακωνσταντίνου η χώρα, πέρα από τους τύπους, έχει, περίπου, ενταχθεί -και με τους χειρότερους δυνατούς όρους- στον ελεεινό μηχανισμό δανειοδότησης που έστησαν Ε.Ε. και ΔΝΤ. Η Ε.Ε. επιβεβαιώνεται ως «δορυφορικό» παράρτημα της πλέον άγριας εκδοχής της αμερικάνικης καπιταλιστικής «παγκοσμιοποίησης».

Γιώργου Γαβρίλη: Τώρα κοινή απεργία ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ

Αφού προηγήθηκε ένα κλίμα υστερίας περί χρεωκοπίας περί κατάρρευσης του συστήματος, αφού διέσπειραν παντού τον φόβο και την ανασφάλεια, ο υπουργός Εργασίας έρχεται τώρα σε ρόλο επισπεύδοντα να νομιμοποιήσει τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η κυβέρνηση απέναντι στους θεματοφύλακες μιας μονεταριστικής δημοσιονομικής πολιτικής, έρχεται να κατεδαφίσει ότι κατάκτησαν οι εργαζόμενοι όλα αυτά τα χρόνια.

Συνέντευξη του Δημήτρη Στρατούλη στην ΕΠΟΧΗ

Η οικονομική κρίση μας υποχρεώνει να δώσουμε νέες απαντήσεις σε πολλά ζητήματα, όπως για:

α) Την Ε.Ε.

Η Ε.Ε. είναι πεδίο ταξικών αγώνων αλλά όχι ουδέτερο. Απέναντι στους αγώνες των εργαζομένων αντιπαραθέτει όχι μόνο το σύνολο των κρατών – μελών της αλλά και τον ταξικά προσηλωμένο υπερεθνικό συντονισμό τους.

Νίκου Χουντή: Η Ε.Ε. δέσμια του νεοφιλελευθερισμού

Η απόφαση της 25ης Μαρτίου των αρχηγών κρατών της Ευρωζώνης για τη δημιουργία «μηχανισμού στήριξης» της ελληνικής οικονομίας, ήταν το αντικείμενο εκτενούς συζήτησης και έντονης κριτικής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η κριτική, που σημειωτέον ακούστηκε από πολλές πλευρές, ήταν ότι η απόφαση με τις ασάφειές της, όχι μόνο δεν οικοδομούσε έναν ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης της Ελλάδας και χωρών που βρίσκονται στα πρόθυρα μιας παρόμοιας κατάστασης, αλλά υπονόμευε την προοπτική της ευρωζώνης.

Εκδοχή για της Ευρωπαϊκή Ένωση 30 μελών της ΚΠΕ του ΣΥΝ που ανήκουν στο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ

*ΕΚΔΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε.

ü      Η Ε.Ε. ΙΔΙΟΤΥΠΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΧΩΡΩΝ

ü      Η Ε.Ε. ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ

Η Ε.Ε., παρόλο ότι υποτίθεται πως διέθετε το πλέον αποτελεσματικό πλαίσιο εποπτείας και ελέγχου, όχι μόνο δεν κατόρθωσε να εντοπίσει έγκαιρα και πολύ περισσότερο να εμποδίσει τα κρισιακά φαινόμενα αλλά και υπήρξε κατεξοχήν συνυπεύθυνη μαζί με τις ΗΠΑ για το ξέσπασμά τους, ενώ οι συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης μπορεί να αποδειχθούν μεγαλύτερες, βαθύτερες και ίσως μονιμότερες στο χώρο της Ε.Ε.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ 6ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ 6ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το 6^ο συνέδριο του ΣΥΝ πραγματοποιείται μέσα σε έκτακτες συνθήκες που δημιουργεί  η οικονομική κρίση. Η έκταση και το βάθος αυτής της κρίσης διαμορφώνουν νέα δεδομένα, ανατρέπουν τους όρους άσκησης της πολιτικής και της ταξικής πάλης, θέτουν νέα καθήκοντα  στην ριζοσπαστική Αριστερά.

Κουζή Γιάννη: Ραγδαία συρρίκνωση της απασχόλησης στο εμπόριο και τη μεταποίηση

Η πρόσφατη δημοσίευση των επίσημων στοιχείων για την εξέλιξη της απασχόλησης και της ανεργίας κατά το τέταρτο και τελευταίο τρίμηνο του 2009, παρά τις εύλογες επιφυλάξεις και ενστάσεις που δημιουργεί η υιοθετούμενη μεθοδολογία προσέγγισης και καταγραφής των εν λόγω δεικτών, αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη για το τοπίο που διαμορφώνεται στην ελληνική αγορά εργασίας και τις συνακόλουθες παρενέργειες απέναντι στο σώμα της κοινωνίας. Τα πρώτα συμπεράσματα που αντλούνται από τις εξελίξεις αυτές συμπυκνώνονται στα ακόλουθα.

Γιάννη Τόλιου: Το μέλλον του “ευρώ” και η αριστερά

Η βαθιά οικονομική κρίση ανέδειξε με δραματικό τρόπο το σαθρό οικοδόμημα της Οικονομικής και Νομισματικής Ενοποίησης (ΟΝΕ) της Ε.Ε. (Σύμφωνο Σταθερότητας, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, «ευρώ»), προϊόν της συμφωνίας Μάαστριχτ. Τις συνέπειες του «εκτρώματος» βιώνει με ιδιαίτερη ένταση ο ελληνικός λαός το τελευταίο διάστημα. Ασφαλώς για τα υψηλά ελλείμματα και τη διόγκωση του χρέους, έχουν τεράστιες ευθύνες οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφάρμοσαν την τελευταία δεκαετία υπό τις ευλογίες της Ε.Ε. και με τη στήριξη των χρηματιστικών ομίλων (ελληνικών και ξένων). Η κρίση για πρώτη φορά αποκάλυψε το πραγματικό πρόσωπο του διευθυντηρίου των Βρυξελλών, την αλαζονική συμπεριφορά των Ευρωπαίων ιμπεριαλιστών και την ασυδοσία των «ελεύθερων αγορών».

Νίκος Χουντής: Η κρίση της ελληνικής οικονομίας : Κρίση του ευρωπαικού νεοφιλελεύθερου μοντέλου

Τα τελευταία είκοσι χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, πλήρως ενταγμένες στη νεοφιλελεύθερη λογική, διεξήγαγαν μια άνευ προηγουμένου επίθεση στην παραγωγική βάση της ελληνικής οικονομίας, και συγκεκριμένα στον κόσμο της εργασίας.

Κάτω από την ιδεολογική ομπρέλα του «εκσυγχρονισμού» και των «μεταρρυθμίσεων», ο δικομματισμός προώθησε ένα αναπτυξιακό μοντέλο

Kώστας Ήσυχος: Γιατί θυμόμαστε το Argentinazo

Στις 29 Νοεμβρίου του 2001 όλες οι ξένες τράπεζες στην Αργεντινή απέσυραν όλα τα αποθεματικά τους ως αποτέλεσμα μιας μακρόχρονης οικονομικής ύφεσης που κορυφώθηκε και συνοδεύτηκε από αλλεπάλληλες, προηγούμενες πολιτικές αποβιομηχανοποίησης και ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικών τομέων της οικονομίας, υπερδανεισμού σε ξένες τράπεζες με ιδιαίτερα υψηλά επιτόκια, στη δεκαετία που έγινε γνωστή ως το «νεοφιλελεύθερο εργαστήριο της Νότιας Αμερικής» (Αργεντινή, Χιλή) 1991-2001. Η μεγάλη τραγωδία για τον λαό της Αργεντινής άρχιζε με την πλήρη παράδοση στις αγκάλες του ΔΝΤ, της Παγκόσμιας Τράπεζας, στα διαχρονικά εργαλεία ιμπεριαλιστικής επέμβασης του 20ού αιώνα.

Ανδρέα Καρίτζη: Χρειάζεται παλλαϊκό μέτωπο

Επειδή το θέατρο του παραλόγου θα κρατήσει αρκετό διάστημα και οι τραγικές του συνέπειες θα σημαδέψουν για πολλά χρόνια τη χώρα, ας συνοψίσω κάποιες σκέψεις σχετικά με το πώς φαίνονται τα πράγματα, κατά τη γνώμη μου, από τη σκοπιά των εργαζομένων.

Η νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική της ΕΕ δεν είναι ένα λάθος αλλά μια επιλογή. Μια επιλογή όλων των κυρίαρχων τάξεων και πολιτικών δυνάμεων της Ευρώπης -παρά το άνισο επίπεδο ανάπτυξης και τους ανταγωνισμούς τους- εναντίον των δυνάμεων της εργασίας.

Αμανατίδου Λίτσα: Το ΕΣΠΑ δεν μπορεί ακόμα να ενταχθεί στην οικονομική και αναπτυξιακή ζωή της χώρας

Στη βουλή προχθές έγινε ενημέρωση από την Υπουργό Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας (ΥΠΟΑΝ), κ. Λούκα Κατσέλη, για το υπό κατάθεση σ/ν « Για την αποκέντρωση, απλοποίηση και ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των διαδικασιών του Εθνικού Στρατηγικού Πλαισίου Αναφοράς(ΕΣΠΑ) 2007-2013».  Τα σημεία που τέθηκαν, από το ΣΥΡΙΖΑ  ήταν τέσσερα  κομβικής σημασίας θέματα, που άπτονται των δομικά αντιφατικών και μη ολοκληρωμένων (ακόμα και σήμερα) ρυθμίσεων για την οργάνωση και διαχείριση του ΕΣΠΑ.

ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ: Υπάρχει θέμα χρεωκοπίας για την Ελλάδα;

Η κυβέρνηση μαζί με τα ποικίλα «παπαγαλάκια» των εγχώριων και διεθνών κυκλωμάτων έχουν στήσει μια ολόκληρη επιχείρηση για να πείσουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα χρεωκοπίας, όσο ακολουθεί πιστά τις έξωθεν εντολές και όσο παραδίδεται ανυπεράσπιστη και ανοχύρωτη στις πιέσεις των αγορών και των ευρωκρατούντων. Το παράξενο είναι ότι αυτό το παραμύθι φαίνεται να πιάνει περισσότερο στο εσωτερικό της αριστεράς. Για πολλούς στην αριστερά η φιλολογία περί χρεωκοπίας δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα κόλπο της κυβέρνησης και των αγορών για να επιβάλουν την αντιλαϊκή τους πολιτική. Δεν υπάρχει ζήτημα χρεωκοπίας, λένε, μόνο πρόβλημα κόστους και διαθεσιμότητας δανεισμού, αυτό είναι όλο. Άλλωστε η Ε.Ε. έχει συμφέρον να μην αφήσει την Ελλάδα να χρεωκοπήσει, επαναλαμβάνουν μαζί με την επίσημη προπαγάνδα.

Παναγιώτης Λαφαζάνης: 7+1 ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΥ

Τα ψέματα τελείωσαν! Η χώρα, με βάση τους κανόνες της διεθνούς δικτατορίας των κεφαλαιαγορών, χρεοκόπησε! Το νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό μοντέλο τριών δεκαετιών μετατρέπεται σε σωρούς ερειπίων! Η κυβερνητική απόπειρα να κρατήσει όρθιο το νεοφιλελευθερισμό και στην ουσία τον ίδιο τον ελληνικό καπιταλισμό, με ακόμα πιο ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα και μέτρα συνολικής κοινωνικής κατεδάφισης, όπως αυτά που ανακοίνωσε ο κ. Γ. Παπανδρέου, το μόνο που θα επιφέρει είναι να επισπεύσει την οικονομική και κοινωνική καταστροφή και την εθνική παρακμή.

Δημήτρη Στρατούλη: Μαζικές απολύσεις στην Ε.Ε.: Ποια η απάντηση;

Το φαινόμενο των μαζικών απολύσεων παίρνει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 τη μορφή χιονοστιβάδας στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Βασικές αιτίες για την ένταση των μαζικών απολύσεων είναι:
α) Οι εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που διευκολύνουν τις επιχειρήσεις να μειώνουν το εργασιακό κόστος με τη μείωση του προσωπικού τους, για να αυξάνουν την ανταγωνιστικότητά τους και, κατά συνέπεια, τα κέρδη τους.

Στρατούλη Δημήτρη: Ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερή απάντηση στις δεξιές πολιτικές

Ο κύριος Καραμανλής στη ΔΕΘ δεσμεύτηκε να παγώσει τις δημόσιες και τις κοινωνικές δαπάνες. Να διαλύσει ό,τι απόμεινε όρθιο από τις εργασιακές σχέσεις και να περικόψει ασφαλιστικά δικαιώματα (βαριά και ανθυγιεινά, αναπηρικές συντάξεις κ.λπ.). Να συνεχίσει να ξεπουλά με ιδιωτικοποιήσεις και ΣΔΙΤ, ό,τι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία.

Στρατούλης Δημήτρης Συνέντευξη στο Ταπεζιτικό Βήμα

1. Τα τελευταία χρόνια οι τράπεζες αρνούνται να προχωρήσουν στην υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης εργασίας προβάλλοντας ζητήματα ανταγωνισμού. Θεωρείτε αναγκαία την υπογραφή κλαδικής συλλογικής σύμβασης στο κλάδο των τραπεζοϋπαλλήλων και αν ναι, πώς θα την εξασφαλίσετε;

 

Οι τραπεζίτες, παρά τα 28 δις ευρώ που τους χάρισε η κυβέρνηση από τα χρήματα των εργαζομένων και των φορολογουμένων, παρά τη