Εκδοχή για της Ευρωπαϊκή Ένωση 30 μελών της ΚΠΕ του ΣΥΝ που ανήκουν στο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ

*ΕΚΔΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε.

ü      Η Ε.Ε. ΙΔΙΟΤΥΠΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΧΩΡΩΝ

ü      Η Ε.Ε. ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ

Η Ε.Ε., παρόλο ότι υποτίθεται πως διέθετε το πλέον αποτελεσματικό πλαίσιο εποπτείας και ελέγχου, όχι μόνο δεν κατόρθωσε να εντοπίσει έγκαιρα και πολύ περισσότερο να εμποδίσει τα κρισιακά φαινόμενα αλλά και υπήρξε κατεξοχήν συνυπεύθυνη μαζί με τις ΗΠΑ για το ξέσπασμά τους, ενώ οι συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης μπορεί να αποδειχθούν μεγαλύτερες, βαθύτερες και ίσως μονιμότερες στο χώρο της Ε.Ε.

Χαραυγή Κύπρου: Η διάσκεψη του Μπαλί και τα αποτελέσματά της

Στις 3 Δεκεμβρίου 2007 άνοιξε την αυλαία της, στο Μπαλί της Ινδονησίας, η Διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή. Πρόκειται για ένα Συνέδριο που λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο και σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη κάθε φορά. Συμμετέχοντες σε αυτό είναι τα κράτη μέρη της Σύμβασης Πλαισίου του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή (UNFCCC) καθώς και πολυάριθμοι διεθνείς οργανισμοί. Για περίπου δύο εβδομάδες, περί τους 11.000 αντιπροσώπους από σχεδόν 200 κράτη, ασχολήθηκαν με το πρόβλημα της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής με σκοπό να περιοριστεί η διόγκωσή του. Ως γνωστόν, η κλιματική αλλαγή αποτελεί ένα πολυδιάστατο ζήτημα που ξεπερνά τα σύνορα, απασχολεί ιδιαίτερα τόσο την θεωρία όσο και την πρακτική των Διεθνών Σχέσεων και μόνο συλλογικά μπορεί να αντιμετωπιστεί. Η συμφωνία του Κιότο είναι ίσως από τα λίγα παραδείγματα μιας προσπάθειας στην παγκόσμια διακυβέρνηση.

Ομιλία του Λ Μπίσκυ επικεφαλής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο 5ο Συνέδριο του Συνασπισμού

Τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης μπορούν να περάσουν στην επίθεση, αν αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις μιας ειρηνικής, δημοκρατικής και κοινωνικής ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Γι’ αυτό τα μέλη του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αντιλαμβάνονται αυτό το κόμμα ως ένα ανοικτό, πολυφωνικό και διδακτικό εγχείρημα.
Θέλουμε να αναπτύξουμε τη δουλειά στα δίκτυα των συνδικαλιστριών και των συνδικαλιστών, των γυναικών του κόμματος, στα δίκτυα για την οικονομική πολιτική και της ειρήνη. Να τα μετατρέψουμε σε πολιτική δύναμη που θα γίνεται αισθητή.

Ομιλία του Αλέκου Αλαβάνου στο 5ο Συνέδριο του Συνασπισμού

Θυμηθείτε, σύντροφοι και συντρόφισσες,  πώς νοιώθαμε πριν τρία και χρόνια, μέχρι πριν λίγους μήνες, όταν διαβάζαμε κι ακούγαμε από τα ΜΜΕ:
· Ότι στο πολιτικό τοπίο δεν υπάρχει χώρος για τον ΣΥΝ ανάμεσα σε ΠΑΣΟΚ και ΚΚΕ
· Ότι ο ΣΥΝ με τη νέα πολιτική και τη νέα ηγεσία του θα γίνει εξωκοινοβουλευτική δύναμη.
· Ότι ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι τα κομμάτια και θρύψαλα μιας αριστεράς που είχε παρελθόν αλλά όχι μέλλον
· Ότι μοναδική διέξοδος είναι ο δρόμος προς το ΠΑΣΟΚ όπου πάντα περισσεύουν κάποιες καρέκλες ή έστω σκαμνάκια.
· Ότι έπρεπε να κάνω εκ των προτέρων την αυτοκριτική μου για την πανωλεθρία που έρχονταν στις αυτοδιοικητικές εκλογές.
· Ότι η νέα Βουλή θα ήταν τρικομματική χωρίς την παρουσία του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Παναγιώτη Λαφαζάνη: Η εκχώρηση της Ελλάδας στον εμίρη του Ντουμπάι και τα κερδοσκοπικά funds

Ελάχιστοι, ίσως, πρόσεξαν ότι εν μέσω προεκλογικής περιόδου- εξπρές στα “μουλωχτά” και χωρίς τυμπανοκρουσίες η Marfin Investment Group (MIG) εξαγόρασε, με κυβερνητική ενθάρρυνση και με τη σιωπή αν όχι και τη συναίνεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πάνω από το 6% του μετοχικού κεφαλαίου του ΟΤΕ.

Γιάννη Τόλιου: Ανθρώπινη ανάπτυξη versus Νεοφιλελευθερισμού

Το 7ο «Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ» (WSF) στο Ναϊρόμπι Κένυας (20-26/1/07), ήταν μια ακόμα ισχυρή διαμαρτυρία και σημαντικό βήμα συντονισμού της πάλης των λαών, ιδιαίτερα της Αφρικής, κατά των πολυεθνικών και της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Τα μεγάλα προβλήματα της φτώχειας, πείνας, άνισης κατανομής εισοδήματος, βασικά δικαιώματα και ελευθερίες, κλιματικές αλλαγές, ανισότιμες οικονομικές σχέσεις, κά, βρέθηκαν στο επίκεντρο των πολύμορφων και πολύχρωμων δραστηριοτήτων.

Παναγιώτη Λαφαζάνη: Από την πόλη και το τοπικό στο περιφερειακό και το παγκόσμιο

Υπάρχουν βιβλία που ανοίγουν νέους ορίζοντες στη σκέψη και τη δράση. Ένα από τα σημαντικά που διάβασα το τελευταίο διάστημα είναι το έργο του Γεράσιμου Σκλαβούνου, γνώριμου σε όλους μας για τη συμμετοχή του στους κοινωνικούς αγώνες και τα οικολογικά κινήματα. Ο τίτλος του βιβλίου του “Από την πόλη και το τοπικό, στο περιφερειακό και το παγκόσμιο” (Εκδόσεις Γόρδιος), ίσως, μας δίνει μια αδρή ιδέα του πρωτότυπου περιεχομένου του.

Δημήτρη Στρατούλη: Κίνα: Μπορεί να είναι ο καπιταλισμός κόκκινος;

Είχα την τύχη να εκπροσωπήσω τον ΣΥΝ σε διακομματική επιτροπή που μαζί με την υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης κυρία \Φάνη Πάλη Πετραλιά\ επισκέφτηκε την Κίνα με αφορμή την υπογραφή από τις δύο χώρες της συμφωνίας τουριστικής συνεργασίας.
Η εκτίμησή μου από όσα είδα και κουβέντιασα αυτές τις ημέρες με κυβερνητικά, κομματικά στελέχη, μέλη του κόμματος και απλούς ανθρώπους στο Πεκίνο είναι ότι η χώρα των 1,5 δισ. ανθρώπων με τους ασύλληπτους ρυθμούς ανάπτυξης,

Γιάννη Τόλιου: Η «Διατλαντική Κοινή Αγορά» μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ

Τις τελευταίες μέρες πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη, συνάντηση κορυφής μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ (Ζ. Μπαρόζο πρόεδρος της Επιτροπής, Σ. Σιούσελ καγκελάριος Αυστρίας και προεδρεύων της ΕΕ, και Τζ. Μπους, πρόεδρος ΗΠΑ). Ήταν μια ακόμα συνάντηση εκπροσώπων των δύο κυριότερων καπιταλιστικών κέντρων, για τη συζήτηση κρίσιμων και «καυτών» προβλημάτων στον κόσμο. Η φετινή ωστόσο συνάντηση, είχε ξεχωριστή σημασία, γιατί πραγματοποιήθηκε μετά την πρώτη διυπουργική σύνοδο ΕΕ-ΗΠΑ (Νοέμβρης 2005 στις Βρυξέλλες), όπου αποφασίστηκε η επιτάχυνση των διαδικασιών δημιουργίας «Διατλαντικής Κοινής Αγοράς» ως το 2015, με πρώτο βήμα την «κοινή αγορά» χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών το 2010. Πρόκειται για ένα ζήτημα εξαιρετικής σημασίας, που δυστυχώς επισκιάστηκε από τρέχοντα συγκυριακά γεγονότα (θέματα Ιράν, Γκουαντανάμο, κά).

Γιάννη Τόλιου: Η Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση στη δύνη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Η αναζήτηση εναλλακτικής στρατηγικής

Στην ΕΕ, μετά τη δημιουργία της ΟΝΕ, συντελούνται εξελίξεις που αλλάζουν σχεδόν την εικόνα της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» των προηγούμενων δεκαετιών. Η κυριαρχία των νεοφιλελεύθερων πολιτικών, εντείνει τις κοινωνικές ανισότητες, αποδιαρθρώνει τις εργασιακές σχέσεις, ενώ το «κράτος πρόνοιας» βρίσκεται υπό διωγμό. Βασικές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος της τελευταίας 50ετίας καταργούνται ή αμφισβητούνται. Η προώθηση της ολοκλήρωση σε «βάθος» και «πλάτος» προωθείται κυρίως από τις δυνάμεις της αγοράς. Η στρατηγική της Λισσαβόνας απέτυχε τους στόχους της. Η επιμονή στην ίδια πολιτική δεν προοιωνίζει ευοίωνο μέλλον στους ευρωπαϊκούς λαούς.

Γιάννη Τόλιου: Οι βασικοί πυλώνες της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης

Η συζήτηση για την «παγκοσμιοποίηση», φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη διερεύνησης ενός κρίσιμου ερωτήματος. Κατά πόσο ο σύγχρονος καπιταλισμός έχει περάσει σε νέα βαθμίδα/φάση εξέλιξης του. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό, τότε χρειάζεται να δούμε, ποια είναι τα νέα ποιοτικά του χαρακτηριστικά και ποια η σχέση τους με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική. Ποιες κοινωνικές δυνάμεις και μηχανισμοί την προωθούν και τέλος ποιο το εναλλακτικό πλαίσιο υπέρβασης; Η διερεύνηση των πιο πάνω ερωτημάτων προϋποθέτει, από μεθοδολογική άποψη την εξέταση, των αλλαγών στο επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων (νέες τεχνολογίες, μορφές οργάνωσης παραγωγής,

Παναγιώτη Λαφαζάνη: Οι αρχιτρομοκράτες ηγέτες της Δύσης

Ο κ. Μπλερ, μετά την τρομοκρατική τραγωδία του Λονδίνου, έσπευσε να μας πει ότι αυτή δεν είχε καμία απολύτως σχέση με τον πόλεμο και τη συνεχιζόμενη κατοχή του Ιράκ. Ο κ. Μπλερ δεν είναι ηλίθιος. Πιστεύει, όμως, κάνοντας τέτοιες δηλώσεις, ότι μπορεί να εκλαμβάνει ως ηλίθιους όλους τους νοήμονες πολίτες της γης. Δυστυχώς, αυτή είναι η πιο αντιπροσωπευτική σχολή των ηγετών του σύγχρονου καπιταλισμού.

Αλίκη Παπαδομιχελάκη: Αντί για ασφάλεια των δικαιωμάτων, δικαίωμα στην αν-ασφάλεια

Η απεχθής πράξη των βομβιστικών επιθέσεων στον Λονδίνο, με θύματα πάνω από 50 απλούς πολίτες και πολυάριθμους τραυματίες, φέρνει πάλι στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της Ασφάλειας.

Και εδώ τίθεται ξανά το καυτό ερώτημα: για ποια είδους ασφάλεια μιλάμε;

Μήπως για την ασφάλεια των λίγων και την μόνιμη ανασφάλεια των πολλών;

Γιάννη Τόλιου: Ο αντίκτυπος των οικονομικών μεταρρυθμίσεων της Κίνας στις διεθνείς οικονομικές σχέσεις και στην ελληνική οικονομία

Η έξαρση των κινέζικων εξαγωγών μοιραία δημιουργεί προβλήματα σε όλες τις χώρες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα κλωστοϋφαντουργικά και έτοιμα ενδύματα. Το μερίδιο της Κίνας στο παγκόσμια εμπόριο, από 17% το 2003 προβλέπεται να φθάσει το 50% το 2008. ‘Αρα οι κινέζικες εισαγωγές θίγουν αναπτυγμένες και αναπτυσσόμενες χώρες. Ειδικότερα οι παραγωγοί ετοίμων ενδυμάτων, στις ΗΠΑ, στην ΕΕ, αλλά και στην Ελλάδα, πιέζουν για την άμεση λήψη μέτρων ελέγχουν των εισαγωγών.

Ωστόσο το πρόβλημα είναι περισσότερο σύνθετο απ� ότι φαίνεται.

Δημήτρη Στρατούλη: Νεά και παλαιά κινήματα κατά της Παγκοσμιοποίησης

Η νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση έχει σοβαρές επιδράσεις στα όρια, στη σύνθεση, στη διαστρωμάτωση, στη συνοχή και στην ενότητα της εργατικής τάξης, στο βιοτικό της επίπεδο και στους όρους αναπαραγωγής της. Στους όρους, στις συνθήκες και στις μορφές διεξαγωγής της ταξικής πάλης, στον ρόλο, στο περιεχόμενο, στη λειτουργία, στη δομή και στην οργάνωση του συνδικαλιστικού κινήματος.

Παναγιώτη Λαφαζάνη: Σκέψεις για τη Γένοβα

1) Η Γένοβα ως μεγαλειώδης κοινωνικός σταθμός και ως μια νέα συγκλονιστική κινηματική και πολιτική \αφετηρία διέψευσε στην πράξη όλους τους μεταψυχροπολεμικούς μύθους\. Χρειάστηκαν μόλις δέκα χρόνια για να ρηγματωθεί η εικόνα μιας γενικής νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής συναίνεσης, απέναντι στην οποία δεν μπορεί να υπάρξει όχι μόνο απάντηση αλλά ούτε καν άξια λόγου αντίσταση. Η Γένοβα συνέτριψε αυτήν την εικονική πραγματικότητα. Μετά τη Γένοβα όλοι γνωρίζουν -και πρώτ’ απ’ όλα οι κυρίαρχοι της Ευρώπης και του πλανήτη- ότι αναδύεται ένας νέος, ουσιαστικός και σύγχρονος κοινωνικός αλλά και πολιτικός αντίπαλος του νεοφιλελευθερισμού και του ίδιου του καπιταλισμού της εποχής μας. Καμιά ευρωαστυνομία ή πλανητική τρομοκρατία δεν μπορεί ν’ αναχαιτίσει, πλέον, αυτή την εξέλιξη. Είμαστε μόλις στην αρχή της!

Παναγιώτη Λαφαζάνη: Συναίνεση υπό την αστερόεσσα

Βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ένας σκληρός, πολιτικού χαρακτήρα, \σχεδιασμός\ από τα “εκσυγχρονιστικά” κλιμάκια του ΠΑΣΟΚ και κυρίως από ορισμένα μεγάλα οικονομικά και εκδοτικά κέντρα, που έχει ως στόχο τον ΣΥΝ ως αυτόνομη δύναμη της σύγχρονης ριζοσπαστικής Αριστεράς και διακριτή μαχόμενη αντιπολιτευτική παρουσία στην πολιτική ζωή.
Οι “κατασκευαστές” της σύγχρονης πολιτικής ομηρείας, αφού απέτυχαν να θέσουν εκτός Βουλής τον ΣΥΝ, όπως το ΔΗΚΚΙ, επιχειρούν τώρα με θεμιτά και κυρίως με αθέμιτα μέσα, να τον καταστήσουν συνολικά ένα δορυφορικό πλανήτη στο νεο-ΠΑΣΟΚικό “εκσυγχρονιστικό” γαλαξία, ειδάλλως να τον ρευστοποιήσουν και να τον κατακερματίσουν,