Εκδοχή για της Ευρωπαϊκή Ένωση 30 μελών της ΚΠΕ του ΣΥΝ που ανήκουν στο ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΡΕΥΜΑ

*ΕΚΔΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ Ε.Ε.

ü      Η Ε.Ε. ΙΔΙΟΤΥΠΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΧΩΡΩΝ

ü      Η Ε.Ε. ΥΠΕΡΕΘΝΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗΣ ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ

Η Ε.Ε., παρόλο ότι υποτίθεται πως διέθετε το πλέον αποτελεσματικό πλαίσιο εποπτείας και ελέγχου, όχι μόνο δεν κατόρθωσε να εντοπίσει έγκαιρα και πολύ περισσότερο να εμποδίσει τα κρισιακά φαινόμενα αλλά και υπήρξε κατεξοχήν συνυπεύθυνη μαζί με τις ΗΠΑ για το ξέσπασμά τους, ενώ οι συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης μπορεί να αποδειχθούν μεγαλύτερες, βαθύτερες και ίσως μονιμότερες στο χώρο της Ε.Ε.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ 6ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΗΣ ΜΕΛΩΝ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΥΝΕΔΡΙΑΚΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ 6ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το 6^ο συνέδριο του ΣΥΝ πραγματοποιείται μέσα σε έκτακτες συνθήκες που δημιουργεί  η οικονομική κρίση. Η έκταση και το βάθος αυτής της κρίσης διαμορφώνουν νέα δεδομένα, ανατρέπουν τους όρους άσκησης της πολιτικής και της ταξικής πάλης, θέτουν νέα καθήκοντα  στην ριζοσπαστική Αριστερά.

Τσακαλώτου Ευκλείδη: Θεωρία, Αριστερά, Κινήματα

Η πράξη χρειάζεται θεωρία και η θεωρία βασίζεται στην πράξη. Μια διατύπωση που πολλοί και πολλές θα υιοθετούσαν, αλλά που συγχρόνως προβληματίζει. Η κυκλικότητα της διατύπωσης σημαίνει ότι πρέπει να βρούμε σημεία εισαγωγής στον κύκλο, για να διευκρινίσουμε τις βαθύτερες έννοιες και σχέσεις που ενδεχομένως κρύβονται από αυτή την κυκλικότητα. Εδώ θέλω να θίξω, κάπως επιγραμματικά, τρία μόνο σημεία που νομίζω μπορούν να βοηθήσουν τη συζήτηση.

Θαναση Τσακιρη: Ο Αντόνιο Γκράμσι και η επικαιρότητα της σκέψης του για το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα

Μέσα στη φυλακή, ο Αντόνιο Γκράμσι συνέγραψε τα σημαντικότερα έργα του, που ξεπερνούσαν τις 3.000 σελίδες (φιλοσοφία, πολιτική κοινωνιολογία και ιστορία). Η σκέψη του επηρεάστηκε τόσο από Ιταλούς στοχαστές, όπως ο Νικολό Μακιαβέλι και ο Μπενεντίτο Κρότσε, όσο και από το έργο του Κάρολου Μαρξ, του Αντόνιο Λαμπριόλα και άλλων.
Οι βασικές του συνεισφορές του Γκράμσι στην πολιτική σκέψη ήταν οι εξής: α) η έννοια της πολιτισμικής “ηγεμονίας” ως μέσου διατήρησης της κυριαρχίας του καπιταλιστικού κράτους,

Ομιλία του Λ Μπίσκυ επικεφαλής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς στο 5ο Συνέδριο του Συνασπισμού

Τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης μπορούν να περάσουν στην επίθεση, αν αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις μιας ειρηνικής, δημοκρατικής και κοινωνικής ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Γι’ αυτό τα μέλη του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς αντιλαμβάνονται αυτό το κόμμα ως ένα ανοικτό, πολυφωνικό και διδακτικό εγχείρημα.
Θέλουμε να αναπτύξουμε τη δουλειά στα δίκτυα των συνδικαλιστριών και των συνδικαλιστών, των γυναικών του κόμματος, στα δίκτυα για την οικονομική πολιτική και της ειρήνη. Να τα μετατρέψουμε σε πολιτική δύναμη που θα γίνεται αισθητή.

Αλέκου Αλαβάνου: Εναλλακτική πρόταση στην καπιταλιστική αποδόμηση

Πρόκειται για ένα βιβλίο, του οποίου ο αναγνώστης αρκεί και μόνο να δει τα περιεχόμενα για τη διεθνή κατάσταση, για να αναρωτηθεί πώς πέρα από την Ελλάδα υπάρχει και λειτουργεί ο υπόλοιπος κόσμος. Και το λέω αυτό γιατί, σήμερα στον τόπο μας όλοι ασχολούνται αποκλειστικά με τον πρώην Γενικό γραμματέα του ΥΠΠΟ, με μία συμβασιούχο, με έναν δικηγόρο, με έναν άλλο δικηγόρο, με έναν δημοσιογράφο, με έναν άλλο δημοσιογράφο, με την αίθουσα του Χίλτον και άλλα παρόμοια. Αυτά απασχολούν τους Έλληνες επί ένα μήνα, σαν να μην υπάρχει κανείς έξω από τα σύνορά μας. Είμαστε μια χώρα η οποία για τα περισσότερα τηλεοπτικά μέσα ενημέρωσης αποτελεί ξεχωριστό πλανήτη. Και γι’ αυτό είναι σχεδόν αδύνατο να περάσει οιαδήποτε διεθνής είδηση στα δελτία. Για να είμαι βέβαια ειλικρινής, καταγράφηκε μία εξαίρεση: πρόκειται για τον γάλλο πρόεδρο Σαρκοζί, και αυτό χάριν της Κάρλα Μπρούνι.

Ευκλειδη Τσακαλωτου: Η επιστροφή της ταξικότητας

Όσο αυξάνεται η επιρροή της δικής μας Αριστεράς τόσο αυξάνονται και οι υποχρεώσεις μας για ιδεολογική και θεωρητική δουλειά. Απευθυνόμαστε σε μεγαλύτερο αριθμό ανθρώπων. Δεν μπορούμε να περιοριστούμε στο επικοινωνιακό σκέλος, όσο σημαντικό κι είναι, γιατί αυτό κυρίως “παίζει” με τις ιδέες που είναι ήδη κατοχυρωμένες στην κοινωνία. Η Αριστερά χρειάζεται όλο και περισσότερους ανθρώπους, που να βλέπουν το κόσμο αλλιώς, και όχι από τη σκοπιά των κυρίαρχων ιδεών οι οποίες προβάλλονται από το κράτος, τα αστικά κόμματα, τα ΜΜΕ, την Εκκλησία κλπ. Γι’ αυτό σε ένα προηγούμενο άρθρο μου στα “Ενθέματα” έδωσα τόσο έμφαση στις ιδέες της Αριστεράς. Ποιες είναι λοιπόν αυτές οι ιδέες που χρειαζόμαστε, ώστε τα άτομα να βλέπουν τον κόσμο αλλιώς, και με αυτό τον τρόπο να επανεξετάσουν το συμφέρον τους και τις αναγκαίες συμμαχίες;

ΓΑΒΡΟΓΛΟΥ Κώστα: Το φάντασμα της αριστερής κριτικής

Τους τελευταίους μήνες, με αφορμή κάποια άρθρα του υπευθύνου των “Αναγνώσεων”, Κώστα Βούλγαρη, αλλά και με αιχμή το άρθρο της συντακτικής μας ομάδας που δημοσιεύτηκε αμέσως μετά τις εκλογές, υπήρξε, από αρθρογράφους σε στήλες άλλων εφημερίδων, μια έντονη πολεμική, για όσα γράφτηκαν ή και για όσα, κατά τους συγγραφείς τους, υπονοούνται από τις παρεμβάσεις των “Αναγνώσεων”.

Γιάννη Τόλιου: Για τα 90 χρόνια της Οκτωβριανής Επανάστασης στην εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ

1.    Η 90η επέτειος της μεγάλης Οκτωβριανής Σοσιαλιστικής Επανάστασης, φέρνει στο προσκήνιο, κρίσιμα ερωτήματα με διαχρονική ισχύ, τα οποία έχουν άμεση σχέση με τη στρατηγική και τακτική του Αριστερού και κομμουνιστικού κινήματος. Τι ακριβώς έγινε τότε και γιατί το εγχείρημα οδηγήθηκε σε αδιέξοδο; Τι σημαίνουν αυτές οι εμπειρίες για το σήμερα και αύριο της Αριστεράς; Έχει σημασία να συζητάμε σήμερα για το γεγονός ή αποτελεί βυζαντινολογία; Πιστεύω ότι ήταν πολύ καλή η πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ να διοργανώσει αυτό το τριήμερο.

Γιάννη Δραγασάκη: Ο Γιάνναρος και η “αίσθηση των ορίων”

“Στις μέρες μας είναι δύσκολο να εκτιμηθεί ποια απογοήτευση υπερισχύει. Των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας για τον τρόπο διακυβέρνησης ή των οπαδών των άλλων κομμάτων για τις μεθόδους και την αποτελεσματικότητα της αντιπολίτευσης”;

Το ερώτημα αυτό θα μπορούσε να διατυπωθεί και σήμερα. Όμως διατυπώθηκε από το Γρ. Γιάνναρο, στο πλαίσιο μιας άλλης συγκυρίας, στα μέσα του 1990, όταν στη διακυβέρνηση της χώρας βρισκόταν η Ν.Δ. του κ. Μητσοτάκη.

Συνέντευξη του Ευτύχη Μπιτσάκη στο περιοδικό ΔΙΑΠΛΟΥΣ

Α.Π: Αγαπητέ Ευτύχη, γεννήθηκες πριν από 80 χρόνια στην Κρήτη. Μίλησέ μας, για να ξεκινήσουμε, γι’ αυτή την πρώτη περίοδο της ζωής σου.
Ε.Μ: Θα χωρίσω σε δύο την ερώτηση. Πρώτα λοιπόν: Τι ήθελες να τα αναφέρεις τα ’80; Αυτό μου θύμισε ένα περιστατικό: Πήγα να βγάλω εισιτήριο στην Ολυμπιακή. Τότε που έκαναν, ακόμη, εκπτώσεις στους ηλικιωμένους. Με ρωτάει λοιπόν η κοπέλα: Έχετε περάσει τα ’60; Δυστυχώς, της λεω, έχω περάσει τα ’70. Και η κοπέλα: Να χαίρεστε που φτάσατε σ’ αυτήν την ηλικία. Βλέπεις αγαπητέ Αποστόλη σ’ αυτό το παράδειγμα μια διαλεκτική αντίφαση σχετική με το χρόνο; Και η δεύτερη ιστορία. Ο Πόππερ, κάπου στα ’90 του, μιλούσε σε ένα συνέδριο: «Είμαι ρεαλιστής. Και μάλιστα μεταφυσικός ρεαλιστής. Που σημαίνει, όταν πεθάνω, θα πεθάνω για καλά» Και στρεφόμενος στο νεανικό (σχετικά) ακροατήριο: «Αλλά και σεις θα πεθάνετε»! Λοιπόν: μη θίγεις τα κακώς κείμενα.

Γιάννη Δραγασάκη: Ο Πωλ Λαφάργκ για τα τραστ και τα χρηματιστήρια

Σε προσεγμένη μετάφραση και με μια περιεκτική εισαγωγή της Ελένης Αστερίου, κυκλοφόρησαν πρόσφατα, από τις εκδόσεις ΚΨΜ, δύο κείμενα του Πωλ Λαφάργκ. Τα κείμενα αυτά, για άγνωστους σ’ εμάς λόγους, έμειναν στην αφάνεια, ενώ είναι σημαντικά και όχι μόνο από ιστορική άποψη.

Το ένα από τα κείμενα αυτά πρωτοδημοσιεύτηκε το 1903 στη Γαλλία με τον τίτλο “Τα αμερικάνικα Τραστ”.

Στέλιου Μπαμπά: Η Αυτοδιοίκηση, το κράτος, η Αριστερά

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θεωρείται “σχολείο δημοκρατίας”. Και, πράγματι, υπάρχουν εξ αντικειμένου οι συνθήκες μιας πλέον δημοκρατικής λειτουργίας των αυτοδιοικητικών θεσμών σε σχέση με το κράτος. Οι συνθήκες αυτές είναι κυρίως δυο: Η πρώτη, ότι ο θεσμός κυρίως της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης βρίσκεται πλησιέστερα προς τον πολίτη. Ο πολίτης μπορεί να “συμμετέχει”, ακόμα και άτυπα, στην αυτοδιοικητική λειτουργία με τη φυσική του παρουσία, τον καθημερινό λόγο και πράξη. Η δεύτερη, ότι τα θέματα που απασχολούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η καθημερινότητα των ανθρώπων, οι ανάγκες του χωριού, της γειτονιάς, της πόλης, της περιφέρειάς του.

Δημήτρη Στρατούλη: Κίνα: Μπορεί να είναι ο καπιταλισμός κόκκινος;

Είχα την τύχη να εκπροσωπήσω τον ΣΥΝ σε διακομματική επιτροπή που μαζί με την υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης κυρία \Φάνη Πάλη Πετραλιά\ επισκέφτηκε την Κίνα με αφορμή την υπογραφή από τις δύο χώρες της συμφωνίας τουριστικής συνεργασίας.
Η εκτίμησή μου από όσα είδα και κουβέντιασα αυτές τις ημέρες με κυβερνητικά, κομματικά στελέχη, μέλη του κόμματος και απλούς ανθρώπους στο Πεκίνο είναι ότι η χώρα των 1,5 δισ. ανθρώπων με τους ασύλληπτους ρυθμούς ανάπτυξης,

Στέλιου Μπαμπά: Προβλήματα του καιρού μας

Κρατώ από καιρό στα χέρια μου το καινούργιο βιβλίο του Θανάση Βακαλιού. Ο μακρύς κατάλογος των έργων του με αντικείμενο έρευνας τον άνθρωπο και την Αριστερά, αλλά και η συμμετοχή του στους αγώνες και τις περιπέτειες της Αριστεράς από την εθνική αντίσταση και ως τις μέρες μας, με προκαλούν και ταυτόχρονα αυξάνουν τους δισταγμούς μου, να επιχειρήσω όχι μια βιβλιοκριτική αλλά περισσότερο μια φιλική συζήτηση που δεν πρέπει να μείνει σε αυτό το χαρτί.

Ομιλία Γ. Δραγασάκη σε διήμερο ΚΟΕ “Να Αναζητήσουμε την Ενιαία Δράση & Έκφραση της Αριστεράς

Δεν είναι εύκολο το καθήκον να μιλήσει κανείς για μια ιστορική περίοδο όταν την έχει ζήσει. Ο κίνδυνος του υποκειμενισμού είναι υπαρκτός και είναι ανθρωπίνως αδύνατον νομίζω να τον αποφύγει κανείς εντελώς. Και μάλιστα ο κίνδυνος αυτός του υποκειμενισμού εκδηλώνεται πολλές φορές είτε με μια στάση απολογητική –όλα έγιναν καλά και τα όποια λάθη ήταν αναπόφευκτα- είτε εκδηλώνεται και με ένα μηδενισμό, μια ακύρωση της ιστορικής περιόδου εάν ο ίδιος ζει μια τέτοια κατάσταση αυτοακύρωσης όπως συμβαίνει με πολλούς πρώην συντρόφους μας. Με επίγνωση λοιπόν αυτών των κινδύνων θα προσπαθήσω να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις για την περίοδο 1970-1990.