Σπύρου Λαπατσιώρα: Τι είναι και τι θέλει το ΔΝΤ από τη ζωή μας

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) θεσπίστηκε, ως γνωστόν, το 1944, στο Μπρέτον Γουντς των ΗΠΑ και άρχισε να λειτουργεί το 1945, με το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Σκοπός του ήταν η εποπτεία του συστήματος σταθερών συναλλαγματικών ισοτιμιών που είχε θεσπιστεί με τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου, το οποίο είχε στόχο την αποφυγή της ανταγωνιστικής υποτίμησης των νομισμάτων, όπως αυτή που οδήγησε στους εμπορικούς πολέμους κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου.¹ Όταν τα κράτη αντιμετώπιζαν κάποιο προσωρινό πρόβλημα στο ισοζύγιο πληρωμών το οποίο δημιουργούσε πιέσεις στη συναλλαγματική ισοτιμία, το ΔΝΤ παρείχε βραχυπρόθεσμα δάνεια ώστε να διατηρηθούν σταθερές οι συναλλαγματικές ισοτιμίες.

Κουζή Γιάννη: Ραγδαία συρρίκνωση της απασχόλησης στο εμπόριο και τη μεταποίηση

Η πρόσφατη δημοσίευση των επίσημων στοιχείων για την εξέλιξη της απασχόλησης και της ανεργίας κατά το τέταρτο και τελευταίο τρίμηνο του 2009, παρά τις εύλογες επιφυλάξεις και ενστάσεις που δημιουργεί η υιοθετούμενη μεθοδολογία προσέγγισης και καταγραφής των εν λόγω δεικτών, αποτελεί σοβαρότατη ένδειξη για το τοπίο που διαμορφώνεται στην ελληνική αγορά εργασίας και τις συνακόλουθες παρενέργειες απέναντι στο σώμα της κοινωνίας. Τα πρώτα συμπεράσματα που αντλούνται από τις εξελίξεις αυτές συμπυκνώνονται στα ακόλουθα.

Δημήτρη Στρατούλη: Μαζικές απολύσεις στην Ε.Ε.: Ποια η απάντηση;

Το φαινόμενο των μαζικών απολύσεων παίρνει από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 τη μορφή χιονοστιβάδας στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Βασικές αιτίες για την ένταση των μαζικών απολύσεων είναι:
α) Οι εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που διευκολύνουν τις επιχειρήσεις να μειώνουν το εργασιακό κόστος με τη μείωση του προσωπικού τους, για να αυξάνουν την ανταγωνιστικότητά τους και, κατά συνέπεια, τα κέρδη τους.

Στρατούλη Δημήτρη: Ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ: Αριστερή απάντηση στις δεξιές πολιτικές

Ο κύριος Καραμανλής στη ΔΕΘ δεσμεύτηκε να παγώσει τις δημόσιες και τις κοινωνικές δαπάνες. Να διαλύσει ό,τι απόμεινε όρθιο από τις εργασιακές σχέσεις και να περικόψει ασφαλιστικά δικαιώματα (βαριά και ανθυγιεινά, αναπηρικές συντάξεις κ.λπ.). Να συνεχίσει να ξεπουλά με ιδιωτικοποιήσεις και ΣΔΙΤ, ό,τι απέμεινε από τη δημόσια περιουσία.

Κουζής Γιάννης: Δικομματισμός-εργασιακές σχέσεις: Συμπληρωματικές πολιτικές

Οι πολιτικές που ασκήθηκαν στις εργασιακές σχέσεις κατά την τελευταία εικοσαετία είναι το αποτέλεσμα παρεμβάσεων που συντελέσθηκαν υπηρετώντας τους στόχους ενίσχυσης της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, με βασικό άξονα την ευελιξία της εργασίας. Υπό το βάρος των νεοφιλελεύθερων δοξασιών που κυριαρχούν κατά το ίδιο διάστημα στον ευρωπαϊκό χώρο, υιοθετείται η πολιτική του μειωμένου εργασιακού κόστους για την επίτευξη των δύο αυτών στόχων, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ιδιαιτερότητα του παραδοσιακά χαμηλού κόστους που χαρακτηρίζει την ελληνική αγορά εργασίας με τις χαμηλότερες αμοιβές στην Ευρώπη των 15 και η εκτεταμένη παράνομη ευελιξία από τις εργοδοτικές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Συνέντευξη του Αλέκου Καλύβη στην ΑΥΓΗ: Να επαναλάβουμε τον άθλο του Δεκέμβρη

Η απεργία της Τετάρτης πρέπει να πετύχει, τονίζει σε συνέντευξή του στην “Κυριακάτικη Αυγή” ο αναπληρωτής πρόεδρος της ΓΣΕΕ Αλ.Καλύβης και προσθέτει: Όχι μόνο για το ασφαλιστικό, αλλά και για τους μισθούς, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ακρίβεια, την αποδιάρθρωση της εργασίας και των δικαιωμάτων μας. Και για το “γαμώτο”, για όλη αυτή την ασχήμια και τη διαπλοκή συμφερόντων, ενάντια σε μια εξουσία που μας εκμεταλλεύεται και μας δουλεύει.

Στρατούλη Δημήτρη: Να υπερασπίσουμε τη δημόσια περιουσία

Το τελευταίο διάστημα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μια μεγάλη επιχείρηση της παραπαίουσας εν μέσω σκανδάλων κυβέρνησης της Ν.Δ., που έχει στόχο τη συρρίκνωση, διάλυση και ιδιωτικοποίηση όσων επιχειρήσεων και υπηρεσιών στρατηγικής ή κοινωφελούς σημασίας διασώθηκαν από τις ιδιωτικοποιήσεις που είχαν ξεκινήσει οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Αυτή μάλιστα την κατεδάφιση οποιασδήποτε δραστηριότητας έχει απομείνει σε δημόσιο κοινωνικό ή συλλογικό έλεγχο και ιδιοκτησία καλείται να πληρώσει άμεσα ο ελληνικός λαός και κυρίως τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία με πολλά δισ. ευρώ και μεσοπρόθεσμα με χειροτέρευση των παρεχόμενων υπηρεσιών και ραγδαία άνοδο των τιμολογίων αυτών των επιχειρήσεων.

Ζώη Πεπέ: Η χρυσή περίοδος των τραπεζών έχει τους “τροφοδότες” και τους σκλάβους της

Για άλλη μια φορά τα κέρδη του εξαμήνου των 7 μεγαλύτερων τραπεζών, ξεπέρασαν τους υψηλότατους στόχους κερδοφορίας, που είχαν θέσει οι Διοικήσεις τους για ολόκληρο το έτος. Η συνολική κερδοφορία του 2007 για 7 τράπεζες (ΕΤΕ, Alpha, Eurobank, Πειραιώς, Κύπρου, ΑΤΕ και ΜΡΒ) οδηγείται στα 5,450 δισ. ευρώ, από 3,480 δισ. ευρώ που είχε διαμορφωθεί το 2006, σημειώνοντας αύξηση 56,6%.

Αλέκου Καλύβη: Ασφάλιση και εργασία μετεκλογικά στο μάτι του κυκλώνα

Με ανοιχτό ακόμη το θέμα της ημερομηνίας των εκλογών το οποίο η κυβέρνηση κρατά ως επτασφράγιστο μυστικό, η πολιτική και κοινωνική μας ζωή κινείται με ό,τι βγάλει η συγκυρία και ο καιρός, που τελευταία είναι καταστροφές οι οποίες μεγεθύνονται από την ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού. Με την ιδιωτικοποίηση ενός ακόμη τμήματος του ΟΤΕ και του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου η κυβέρνηση κλείνει τον κύκλο των “μεταρρυθμίσεών” της, ενώ αναμένεται να εξαγγείλει κάποιες μικροπαροχές τον Σεπτέμβρη για να βελτιώσει το κοινωνικό της προφίλ.
Τα συνδικάτα ετοιμάζονται για τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου θα επαναληφθεί για μία ακόμη φορά η διαμαρτυρία των εργαζομένων, διαμαρτυρία η οποία, όμως, είτε επειδή δεν έχει την αναλογούσα δύναμη, είτε γιατί η κάθε κυβέρνηση έχει ερμητικά κλειστά τα αυτιά της, δεν εισακούγεται.

Ομιλία Γ. Δραγασάκη κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Δημ. Στρατούλη:«ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΟΥ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΤΥΦΩΝΑ»

Η βιβλιογραφία για τις εργασιακές σχέσεις είναι πλούσια και, ιδίως τα τελευταία χρόνια, εμπλουτίζεται διαρκώς.  Ποια είναι η ιδιαίτερη συμβολή του υπό συζήτηση βιβλίου σ’ αυτή την παραγωγή;

Το βιβλίο του Δημήτρη Στρατούλη: «οι εργασιακές σχέσεις στη δίνη του νεοφιλελεύθερου τυφώνα», είναι ένας συνδυασμός θεωρητικής μελέτης και ζωντανών εμπειριών. Αυτός ο συνδυασμός, είναι που προσδίδει στο συγκεκριμένο βιβλίο μια ιδιαιτερότητα. Δεν πρόκειται για μια θεωρητική διατριβή, αλλά ούτε για μια απλή περιγραφή αποσπασματικών εμπειρικών παραδειγμάτων. Αντίθετα πρόκειται για μια συνολική και συστηματική ανάλυση με θεωρητικό υπόβαθρο και πολιτικο – κοινωνική προσέγγιση των αλλαγών που συντελούνται στη χώρα μας και διεθνώς, στο ευρύ πεδίο των εργασιακών σχέσεων, με την απορύθμιση του χρόνου εργασίας, την ελαστικοποίηση των αμοιβών, την εμφάνιση νέων άτυπων μορφών απασχόλησης, την διαμόρφωση γενικότερα, νέων συνθηκών εργασίας.

Στρατούλη Δημήτρη: Εργασιακές σχέσεις: Υπάρχει κι άλλος δρόμος

Οι κυβερνητικές ρυθμίσεις για τα εργασιακά είναι ταξικές και οπισθοδρομικές. Με την κατάργηση του 8ωρου βάζουν δυναμίτιδα στα θεμέλια της εργατικής οικογένειας.
Μετατρέπουν τους εργαζόμενους σε “ανθρώπινους διακόπτες”, που τους ανοιγοκλείνουν οι επιχειρήσεις ανάλογα με τις ανάγκες τους. Μειώνουν τα εισοδήματά τους, αυξάνουν την ανεργία. Προσφέρουν νέα κέρδη στις επιχειρήσεις και μεταφέρουν σε αυτές εισοδήματα των εργαζομένων.

Αλέκου Καλύβη: Μέρισμα ανάπτυξης για τους λίγους και ισχυρούς

Με αφορμή και τον νέο προϋπολογισμό έχει σημασία να δει κανείς το πρότυπο ανάπτυξης καθώς και το επίπεδο διανομής και αναδιανομής των εισοδημάτων στη χώρα μας. Αυτό μας βοηθά να διαπιστώσουμε ποιοί στηρίζουν την ανάπτυξη και ποιοι ωφελούνται τελικά.

Κατ΄ αρχήν, ο νέος προϋπολογισμός δεν διαφοροποιείται σημαντικά στα μεγέθη του. Συνεπώς δεν αλλάζει κάτι στη διαμορφωμένη φιλοσοφία. Παραμένουν σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα οι δαπάνες για παιδεία, υγεία, πρόνοια,